Saturday, October 1, 2016

ഉത്തമഗീതം 7

"എന്റെ പ്രിയനായി ഞാന്‍ കതകു തുറന്നു; പക്‌ഷേ, അവന്‍ അപ്പോഴേക്കുംപോയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവന്‍ സംസാരിച്ചപ്പോള്‍ എന്റെ ഹൃദയം പരവശമായി. ഞാന്‍ അവനെ അന്വേഷിച്ചു; കണ്ടെത്തിയില്ല. ഞാന്‍ അവനെ വിളിച്ചു; അവന്‍ വിളികേട്ടില്ല. "
 സോളമന്റെ ഉത്തമഗീതങ്ങളിൽ കണ്ടെത്താത്ത എത്രയോ മുത്തുകൾ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നുണ്ടെന്നോ! പ്രണയത്തിന്റെ അത്യഗാധമായ ഇരിപ്പിടങ്ങളിലേയ്ക്ക് അവർ ഇരുവരും ഒരിക്കലും എത്തപ്പെടാതെ ഇരിക്കുകയും പരസ്പരം അത്രമേൽ ആഴത്തിൽ ആഗ്രഹിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർ. 8 അധ്യായങ്ങളുള്ള പ്രണയകാവ്യം.
ഒരു ഉച്ച നേരത്തെ ഷിഫ്റ്റിന്റെ ഇടവേളയിൽ ഇരുന്നപ്പോഴാണ് സോളമനും ഉത്തമഗീതങ്ങളും ഞങ്ങളുടെ സംസാരമധ്യേ കടന്നു വന്നത്. അന്ന് അവൾ  ഫ്‌ളാറ്റിലേയ്ക്ക് താമസത്തിനെത്തിയിട്ട് രണ്ടാമത്തെ ദിവസമായിരുന്നു. പൂവില്ലാത്ത ഇലഞ്ഞിയിലേയ്ക്ക് നോക്കി ഇത്തിരി നേരം ഒറ്റയ്ക്കിരിയ്ക്കാൻ കൊതി തുടങ്ങിയിരുന്നു. ആഗ്നസ് പ്രത്യേകം ശല്യപ്പെടുത്തലുകൾ ഒന്നും തന്നെയില്ല. വെറുതെ ഏതു നേരവും ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചിരിക്കും, ഇടയ്ക്ക് എന്നെ നോക്കി കണ്ണിമ ചിമ്മാതെയിരിക്കും. ചിലപ്പോൾ കയ്യിലൊരു ബ്രഷുമായി ഫ്‌ളാറ്റിന് താഴെയുള്ള പച്ചപ്പിലേക്ക് നോക്കി ചിരിക്കും. ഈ ഭ്രാന്തു പോരാഞ്ഞിട്ടാണ് ഇനി പ്രണയവും സോളമനും ഉത്തമഗീതവും ...
"സോളമന്റെ അബീശഗിനെ എങ്ങനെ മറക്കാനാകും. അവളെ ഇതുവരെ ആറും വായിച്ചിട്ടില്ല, താരാ... സോളമൻ, അയാളുടെ ഭാര്യമാർ, അയാളുടെ വെപ്പാട്ടികൾ... അവർക്കിടയിൽ അവൾ ഒരു നക്ഷത്രം തന്നെയായിരുന്നു. ഒടുവിൽ പട്ടമഹിഷിയാക്കാം എന്ന വെറും വാക്കിൽ മോഹിപ്പിച്ച് വഞ്ചിച്ച് ഏതോ ഒരുവളെ രാജ്ഞിയാക്കുമ്പോൾ പിന്നെന്തിനു അവൾ കാത്തിരിക്കണം... ഹൃദയത്തിൽ സോളമന്റെ സങ്കടങ്ങളെയും പേറി അവൾ ചെയ്ത യാത്രകൾ... "-അബീശഗിനെ ആകി വായിച്ചത് പോലെ എനിക്ക് വായിക്കാനായോ... ഞാനവളെ വായിച്ചിരുന്നിട്ടേയില്ല എന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നു... ഉത്തമഗീതത്തിന്റെ വഴികളിൽ നിന്നും കാറ്റ് വീശുന്നു.. മുതിരിപ്പാടങ്ങളിൽ വീശിയടിച്ച പഴുത്ത മുന്തിരി ഗന്ധമുള്ള കാറ്റ്... എന്നെ വന്നു തൊട്ടെങ്കിലും ആധിയുടെ താഴ്വരകളിൽ ഞാൻ ധ്യാനത്തിലിരുന്നു ..
 രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞിട്ടും ദിലീപ് സമ്മതിച്ചിട്ടും ആഗിയുടെ വരവിനെ ഉൾക്കൊള്ളാനായിരുന്നില്ല. ഏകാന്തതയിലേയ്ക്ക് ഒരു പനിക്കാലം വന്നു കയറിയത് പോലെയാണ് തോന്നിയത്. അന്നുവും ആഗിയും ഒത്തിരി പഴയ സുഹൃത്തുക്കളെ പോലെ കഥകൾ പങ്കിട്ടു തുടങ്ങിയിരുന്നു. അവളുടെ ചോക്കലേറ്റുകളിൽ അവൾ ആദ്യ ദിനം തന്നെ മയങ്ങി വീണു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എങ്കിലും ഒരു നിരാശയുടെ വാൾ തലയ്ക്കു മുകളിൽ തൂങ്ങിയാടുന്നു .
-"ഞാനീ ഉത്തമഗീതമൊന്നും വായിച്ചിട്ടില്ല... " സോളമനെ പോലും വെറുത്ത് പോയി ഞാൻ ..
ആഗിയുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു.
"നമ്മൾ സ്ഥിരമായി കേൾക്കുന്ന വരികളില്ലേ...
"രാവിലെ നമുക്ക്മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിലേക്കു പോകാം. മുന്തിരി മൊട്ടിട്ടോ എന്നു നോക്കാം. മുന്തിരിപ്പൂക്കള്‍ വിടര്‍ന്നോ എന്നു നോക്കാം. മാതളനാരകം പൂവിട്ടോ എന്ന് അന്വേഷിക്കാം. അവിടെവച്ച് നിനക്ക് ഞാന്‍ എന്റെ പ്രേമം പകരാം" അത് ഉത്തമഗീതം ഏഴാം അധ്യായത്തിലേതാണ്. എന്നാൽ അവിടം കൊണ്ട് അവസാനിക്കുന്നതല്ല അതിലെ പ്രണയ സങ്കീർത്തനങ്ങൾ, കേട്ടാൽ കൊതി തോന്നും ഒന്ന് പ്രണയിക്കാനും ചുംബിക്കപ്പെടാനും തോന്നും. "
-"ബൈബിളിലെ വാക്യങ്ങളല്ലേ അത്.."
"ഹെബ്രായ ബൈബിളിലെ വാക്യങ്ങളാണവ. സോളമൻ രാജാവ് എഴുതിയതാണെന്നാണ് പലരും ഇതിനെ കരുതുന്നത്, എന്നാൽ സോളമൻ രാജാവിന്റെ കാലത്തുണ്ടായതെന്നു അനുമാനിയ്ക്കാനേ കഴിയൂ, പരസ്പരമുള്ള സംഭാഷണങ്ങൾ പോലെ ഉള്ള വാക്യങ്ങളാണ്. ബൈബിളിലെ മറ്റു വാക്യങ്ങളെക്കാൾ അടിമുടി വ്യത്യാസമുള്ള ഭാഗം.
പ്രണയമില്ലാതെ ഒരു പുസ്തകത്തിനും നിലനില്പില്ലെന്നെ.... അത് ദൈവത്തിന്റേതാണെങ്കിലും ശരി ചെകുത്താന്റേതാണെങ്കിലും ശരി."
-"ഓ... ഇയാളല്ലെങ്കിലും പ്രണയത്തിന്റെ ഹോൾ സെയിൽ ഡീലർ ആണല്ലോ... പക്ഷെ തന്റെ പ്രണയത്തെ കുറിച്ച് എന്നോട് ഇതുവരെ പറഞ്ഞിട്ടില്ല.."
"പറയാം... പറയാതെയുമിരിക്കാം... ചിലതൊക്കെ അങ്ങനെ അല്ലെ.. പറയാൻ എത്രയോ കാര്യങ്ങൾ എന്റെ നെഞ്ചിലിരുന്ന് വിങ്ങുന്നുണ്ടെന്നോ, ആ വിങ്ങൽ തന്റെ ഉള്ളിലും ഉണ്ടെന്നുമെനിക്കറിയാം.. പക്ഷെ കാത്തിരിക്ക്... ഞാൻ പറയാം. പലതും. ഇപ്പോൾ നമുക്ക് സോളമനെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കാം .."
-"സോളമനെന്താ കുഴപ്പം"
"സോളമന് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല, പദ്മരാജന്റെ നമുക്ക് പാർക്കാൻ മുത്തിരിത്തോപ്പുകൾ" കണ്ടതല്ലേ, അതിലെ സോളമനെ ഓർമ്മയുണ്ടോ...
-"എങ്ങനെ മറക്കാനാടോ... ഏതൊരു പെണ്ണും ആഗ്രഹിക്കുന്ന പൗരുഷ കഥാപാത്രം. അവന്റെ പെണ്ണ് ബലാത്സംഗം ചെയ്യപ്പെട്ടാലെന്താ അവളെ ചേർത്ത് പിടിക്കാൻ അവനെടുത്ത മാനസിക ബലം നമ്മുടെ നാട്ടിലെ മിക്ക ആണുങ്ങൾക്കും കിട്ടില്ല ആഗി.."
ആഗ്നസിന്റെ നിശബ്ദതയെ എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല. എങ്കിലും അവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നു കനത്ത വലിപ്പത്തിൽ പുറത്ത് വന്ന മിഴിനീരിനെ  ഞാൻ കണ്ടെത്തുന്നു .
-"നീ കരയുന്നു ആഗി..." വല്ലപ്പോഴുമേ നീ എന്നാ പ്രയോഗം എന്നിലെന്നുണ്ടാകാറുള്ളൂ, അതും ഏറ്റവും ഹൃദയം തൊടുമ്പോൾ...
ആഗ്നസ് കരയുക തന്നെയായിരുന്നു.
"ചിലപ്പോൾ സോഫിയയുടെ പ്രേതം എന്നിൽ കുടിയേറും. അവളുടെ അപ്പൻ എനിക്ക് പരിചിതനായ ആരുടെയൊക്കെയോ ശരീരത്തോ കയറും... എനിക്കപ്പോൾ ശരീരം തളരും താരാ... അങ്ങനെ എത്രയോ തളർച്ചകൾക്കു മുകളിൽ വെറുതെ പെന്റുലം പോലെ ആടുകയാണ് ഞാൻ.."
-"എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല ആഗീ..."
" പെൺകുട്ടികളുടെ ചില അവസ്ഥകളെ കുറിച്ചാണ് താരാ. മിക്ക പെണ്കുട്ടികളിലും സോഫിയ ഉണ്ട്. നിന്നിലുണ്ടോ എന്നെനിക്കറിയില്ല. നിന്നിൽ കൂടുതൽ ക്ലാരയുടെ മുഖമാണെനിക്ക് കാണാൻ കഴിയുന്നത് , ക്ലാരയുടെ കണ്ണിലെ കടൽ...
കുട്ടിക്കാലം മുതൽ ഒരു പുരുഷന്റെ ശരീരം അടിച്ചേല്പിക്കപ്പെടാൻ ബാധ്യതപ്പെട്ട ചില പെണ്ശരീരങ്ങളുണ്ട്, താരാ. സോഫിയയെ പോലെ..."
ആഗ്നസ് കഥ പറയുകയാണോ......?
ഹൈവേ എന്ന ചിത്രത്തിലെ ആലിയാ ഭട്ടിന്റെ  കഥാപാത്രം അമ്മാവനാൽ കുട്ടിക്കാലം മുതൽ റേപ്പ് ചെയ്യപ്പെടുന്നവളാകുന്നതിന്റെ അസ്വസ്ഥതയിൽ ഞാൻ ഉരുകി തുടങ്ങി. ചിന്തിക്കാൻ പോലുമാകുന്നില്ല. ഉറക്കെ ശബ്ദമില്ലാത്തവൾ, നിലവിളികളില്ലാത്തവൾ...
"എന്റെ പേരും സോഫിയ എന്നാണു താര.."
യാതൊരു വിധ മുൻകരുതലുകളുമില്ലാതെയാണ് ആഗ്നസ് എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണത്. ആഗിയുടെ തലയുടെ ഭാരമാണോ അവൾ നെഞ്ചിലേയ്ക്കിട്ട വാക്കുകളുടെ ഭാരമാണോ പെട്ടെന്ന് തളർത്തി...
വെറുതെ ഒന്നിനുമല്ലാതെ ഞാൻ  മെല്ലെ കയ്യെടുത്തു ആഗിയുടെ തലയിൽ വെറുതെ തലോടി.
-"പക്ഷെ സോഫിയയെ പോലെ പപ്പയായിരുന്നില്ല കേട്ടോ, അടുത്ത വീട്ടിലെ ഒരു പയ്യൻ. എനിക്ക് നാല് വയസ്സും അവനു 8 വയസ്സും. പരസ്പരം ആണാണെന്നും പെണ്ണാണെന്നും അറിയാൻ കഴിയുന്നതിനും എത്രയോ മുൻപേ അവനെന്നെ കളിപ്പാട്ടമാക്കിയിരുന്നു... എന്റെ ബാല്യം മുഴുവൻ ഒരുപക്ഷെ അവന്റെ കൈത്തണ്ടയിലെ കളിപ്പാട്ടമായി തന്നെയായാണ് ഞാൻ കഴിഞ്ഞത്. ഉള്ളിലെവിടെയോ ഒരു കുറ്റബോധമുണ്ട് താരാ... അതെന്നെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. ചില സമയത്ത് ആ ഭയമെന്നെ വിഴുങ്ങുന്നുണ്ട്. അകാരണമായ ദേഷ്യം വന്നെന്നെ തളർത്തുന്നുണ്ട്. ഒന്നും പറയാൻ പറ്റാതെ നാവൊക്കെ ചലനരഹിതമായി പോകുന്നുണ്ട്. "
ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. വെറുതെ ആഗ്നസിന്റെ മുടിയിഴകളെ തലോടിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു. എന്റെ നെഞ്ച് നനഞ്ഞിരിക്കുന്നതായി ഞാൻ അറിഞ്ഞു. ആഗിയുടെ കണ്ണുനീർ, മുലഞരമ്പുകളിൽ തൊട്ടു താഴേയ്ക്കൊഴുകുമ്പോൾ എനിക്ക് മുല ചുരന്നു .നനയുന്ന നെഞ്ചിനെ എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ വെറുതെ ഞാനവളെ കേട്ട് കൊണ്ടേയിരുന്നു... നീരൊഴുകി തുടങ്ങിയ കണ്ണിനെ ബലമായി അടച്ചു പിടിച്ചു ആഗിയെ ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും  തലോടിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു. ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഓരോ ലോകത്തിലിരുന്ന് ഞങ്ങളിരുവരും കണ്ണ് നിറച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഉച്ച കഴിഞ്ഞുള്ള ഷിഫ്റ്റിനെ കുറിച്ച് പോലും ആലോചിക്കാതെ അന്നുച്ചയ്ക്ക് ഞാൻ ആഗ്നസിനെ കെട്ടിപ്പുണർന്നു ഉറങ്ങിയും പോയി. വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം എത്ര ഹൃദയം നിറഞ്ഞ ആനന്ദത്തോടെയാണ് വൈകുന്നേരം ഉറക്കമുണർന്നതും. അന്നുവും ആഗിയും അപ്പോഴും ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു. നിഷ്കളങ്കമായ രണ്ടു കുഞ്ഞു മുഖങ്ങൾ... ഗോതമ്പ് മാവ് പ്ലാസ്റ്റിക് ഡബ്ബയിൽ നിന്നെടുത്ത് ഞാൻ അത്താഴത്തിനുള്ള ചപ്പാത്തി കുഴയ്ക്കാൻ ആരംഭിച്ചു. 

No comments:

Post a Comment